tungi.ru

Moxim... 10-qism. By Rea1ist

Sardor direktor kabineti tomon ketar ekan hayolidan shu gaplarni o`tkazdi. Kotibaning "kiravering" degan gapidan so`ng Sardor oq rangli eshikni ikki bora taqillatib uni ochdida, direktor xonasiga kirdi. Kiriboq Sardorning ko`zi tanlovda undan keyingi o`rinlarni olishgan direktorning qarshisidagi kursilarda ancha bemalolgina o`tirgan ikki musavirga ko`zi tushdi.

-Keling Sardorbek, keling. Mana bu yerga o`tiring.

Direktor Sardorni o`tirgan joyidan turganicha quyuq tavoze bilan qarshi oldi. Hammalari Sardor bilan salom-alikni joyiga qo`yishib yana o`z joylariga o`tirishdi. Direktor hamma aytilgan odamlar yig`ilganidan so`ng bir yo`talib qo`ydida tilga kirdi.

-Xullas o`n bir kundan keyin Ostonada xalqaro yosh rassomlar ko`rik tanlovi o`tishi kutilmoqda. Siz uchchalangiz davlatimiz sharafini himoya qilasizlar. U yerda sayyoramizning turli nuqtalaridan kelgan yosh qalamkashlar bilan bellashasizlar. Raqobat juda kuchli. Muhimi g`alaba emas, ishtirok. Lekin g`alaba ham zarar qilmaydi.

Direktorning bu gapidan so`ng oraga yengil kulgu oraladi.

-Barcha sarf-xarajatlar davlat tomonidan qoplanadi. Qolgan masalalar, borish-kelish, hujjatlar bilan sizlarni kotibam tanishtiradi. Endi esa menga ruhsat. Vazirlikdagi yig`ilishga borishim kerak. Nigina...

-Labbay Mirmuxsin Taxirovich, chaqirtirdizmi?

-Xa marhamat kiring. Niginaxon sizlarga boshqa masalalar bo`yicha yordam beradi. Tushunmagan joylaringizni bemalol so`rayveringlar... men esa ketdim.

Direktor oxirgi gaplarini aytganicha, bo`yinbog`ini to`g`irlagan kishi bo`lib xonadan chiqib ketdi.

Kotiba qizdan kerakli maslaxatlarni olgan yigitlar u yerdan chiqib ketishdi. Oliygoh chiqish darvozasidan chiqib ketishgacha bo`lgan masofa ichida bir-birlari bilan tanishib olishdi va ketish oldidan uchrashib olishishga kelishib olishdi. Tashqariga chiqishgan uch ovlon xayr manzurni o`xshatishib har tarafga tarqalishdi.

-Bir hafta... Keyin Qozog`izton poytaxti bo`lmish Ostonadamiz... Xmmm...

Oliygoh chiqib uyi tomon ketayotgan Sardorning ko`nglidan Ostonaga borish safari xayolidan ketmadi. Uni tanlov zarracha ham o`ylantirmas, aksincha Moxichehrasiz o`tadigan o`sha bir hafta qiynar edi. Yo`l bo`yi o`ziga-o`zi gapirib kelgan Sardor uyi ostonasiga kelib hayoli joyiga keldi. Uyga kirar ekan xorg`in kayfiyatda eshikni ochdi. Ishtaxasi ham bo`lmay tushlikda aytarli hech narsa yemadi.

-Sardor Knyaz (direktorning laqabi) nega chaqirtiribdi? Tinchlikmi?

Idish-tovoqlarni yuvayotgan holida do`stiga savol berdi Jasur.

-Tinchlik... Bir haftadan keyin Ostonaga ketar ekanmiz, shunga chaqirtiribdi.

-Iyeee, bu zo`r yangilikku. Kechga nishonlaymiz. Xa nima deding. Xa bu deyman bizning Majnun Laylisini tashlab ketmoqda... shunga qovoqlaridan qor yog`moqdami? Ko`pgamasku... U yerda seni kelajak orzu-havaslaring kutmoqda...

Xa degancha o`z xonasiga kirib ketgan Sardor hech nimani o`ylashni istamay yotog`iga yotganicha uyquga ketdi.

Sardor kechga yaqin uyqusi ochilib soatga qarardi. Soat kechgi beshga yaqinlashib qolibdi. Yotgan joyidan qo`llarini yozgancha o`rnidan turdi. Qo`l telefonini olib Moxichehra bergan uy telefon raqamiga qo`ng`iroq qildi. Uncha uzoq kuttirmagan qo`shni tomondan "alo eshitaman"-degan sevganining ovozini eshitganidan Sardor biroz hayajon aralash o`zini tanishtirdi. Telefondagi o`n daqiqalik suhbat yakunida birozdan so`ng uchrashuvga kelishib olishdi. Sardor xursand kayfiyatda o`rnidan turar ekan, avvaliga yuvinib oldi so`ngra kiyimlari turgan shkafni ochib yoz fasliga monand yengilgina oq rangli futbolka, pastiga issiq tortmaydigan jinsi shimni kiyib oldi. Badaniga birmuncha yopishib turgan futbolka uning baquvvat mushaklarini bor bo`yicha ko`rsatib turardi. U negadur o`ziham bilmaydi, o`zini Moxichehraga ko`z-ko`z qilgisi keldi. Xidi unchalik o`tkir bo`lmagan atridan bir-ikki sepib xonasidan chiqdi. Uyning ichini bir aylanib chiqib Jasurning yo`qligiga ishonch xosil qildi. Zaxira uy kaliti olib, "makasina"sini oyog`iga ildirganicha ko`chaga, sevganini oldiga oshiqardi.

Bu vaqtga kelib Jasur kayf-u safo qilish bo`yicha o`rtoqlari bilan navbatdagi ko`ngilxushlik bazmida ayshini surmoqda edi.

Oppoq, bejirimgina, tanasini tizzasiga qoblab olgan ko`ylak atlas matosi bilan uyg`unlashtirilgan bo`lib Moxichehrani yanada go`zalroq qilib ko`rsatardi. Sardor uzoqdan uni ko`rib sevinchi ichiga sig`may ketdi. Shartda borib uni quchgancha mahkam bag`riga bosgisi, bo`salar hadya qilgisi keldi. Lekin uning bunday qilishiga,odamlar orasida sevgilisi noqulay ahvolga solib qo`yishiga ko`ngli bormadi. Quyuqgina salom-alikdan keyin Sardor sevgilisini qo`lidan ushladi. Qiz bunga qarshilik bildirmadi. Qaydan ham qarshilik bildirsin, butun jism-u joni bilan unga talpinar edi. Andisha, o`zbekona andishalik o`z kuchini ko`rsatmoqda edi. Yetarlicha hiyobonni sayr qilib aylanishgan ikki yosh u yerdagi o`rindiqlardan biriga cho`kishdi. Qiz mayin tabassum bilan oppoq qo`lini yigitga cho`zdi. Yumshoq barmoqlar tafti yigit kaftiga cho`g`dek tegib, a`zoyi badani jimirlab ketdi. "Naqadar ko`rkam, latofatli!"

Moxichehra o`tkir, charos ko`zlarini jovdiratganicha yigitga tikilib nafis jilmaydi-da, birdan sehrlangandek uning so`lim chexrasiga suqlanib termulib qoldi. Sardor ham undan nigohini uzolmasdi. Shu onda ikki chanqoq yurak allanechuk o`ynoqlab beorom urar, ikkisi qalbida ham totli va qaynoq hislar jo`sh urardi.

Ikki yoshning chaqmoq nigohi bir-biriga tez-tez samimiy qadalar, ko`zlari sho`x bir mehr bilan porlardi. Ikkalasi quvnoq va samimiy so`zlashardi. Qo`lini Moxichehrani yelkasidan o`tkazib o`zi tomon yaqinroq tortib, sekingina gap boshladi.

-Men bir haftaga Ostona shahriga ketayapman.

Sardorning bu gapi Moxichehraning yuzini o`zi tomon qaratdi.

-Sizga omad tilayman. Xudo xoxlasa u yerdan g`olib bo`lib qaytasiz...

Garchi ketishini sira istamasada, sharoit shuni taqazo qilayotgani ma`lum edi.

-Bir haftadan so`ng. Menga qolsa sen tashlab hech qayoqqa ketmasdim. Nachora boshimizda shu savdolar ham bor ekan.

-Atigi bir hafta... Zum o`tmay yana qaytib kelasiz.

-Xa bir hafta, lekin shu bir hafta men uchun asrday tuyulsa kerak...

Quyoshning ohirgi shulalari ham ko`rinmay qolganiga ham ancha vaqt bo`ldi.

-Bo`ldi Sardor aka uyga qaytishim kerak, yo`qsa uydagilar havotir ola boshlashadi.

Moxichehraning oxirgi gapi ikki yoshni o`rnilaridan turishiga da`vat etdi. Bir-birlaridan ajralishni istashmagan bu yoshlar Moxichehra turadigan bino yonida xayrlashishdi.

Soat kechgi to`qqiz. Sardor uy kirish eshigini o`z kaliti bilan ochar ekan Jasurning xaliham uyga kelmaganini ko`rdi. Kiyimlarini almashtirib, yuz-qo`lini yuvib biroz ochiqqan qornini to`ydirish, yengilgina tamaddi qilish maqsadida oshxonaga kirdi. Qornini to`qlagach mehmonxonaga o`tib u yerdagi divanga yonboshlagancha televizorni yoqdi. Ko`zlari televizorga qarasada hayoli boshqa joyda, har doimgidek sevgilisini qidirib uzoq-uzoqlarga ketib qolgandi. Oradan o`tgan bir soatlar ziyotroq vaqt o`tib uni uyqu elita boshladi. Hozir yotib uxlamasa uxlamasa keyin uyqusi ochilib tunni tongga ulab chiqishini sezgan Sardor televizorni o`chirdida tishlarini ham yuvgisi kelmay joyiga borib yotdi.

Vaqt allamahal bo`lgani uyiga qaytgan Jasur eshik hatlab uyga kirar ekan, aroqning kuchi tufayli yegan narsalarini yana og`zi tomon ko`tarardi. Xojatxona unitaziga arang yetib borib qayt qilgan Jasur biroz yengil tortib yuz qo`lini yuvgancha yuvinish xonasidan chiqdi. Ochiq qolgan eshikni qulflab o`z xonasiga kirdiyu kiyimlarini apil-tapil yechib yotog`iga o`zini tashladi va zum o`tmay uyquga ketdi.

Ertangi kun!

Soat kunduzgi o`nlar atrofida. Baxor restorani ofitsiantlari yugurib-yelib stollarni turli xil noz-u ne`matlar bilan bezatishmoqda. Rahmon aka o`g`lining muchal ya`ni yigirma to`rt yoshga to`lishini keng tantana bilan nishonlashni niyat qilgani uchun shahardagi eng hashamatli restoranni tanlagan edi. Tushga yaqin o`z bag`riga ikki yuzlar atrofidagi odamni sig`diradigan restoran bazmga tashrif buyurganlar bilan deyarli to`ldi. El ardog`idagi san`atkorlar allaqachon "meni galim,meni galim" deganday kuylashni boshlab yuborishgandi. Bazmga tashrif buyurganlarni hammasi bazm sababchisi bo`lgan Jasurga havas bilan qarashardi. Har kim tug`ilgan kuni shunday koshonada o`tishini chin dildan istardi. Bazmni olib borayotgan o`rtakash olgan haqqiga yarasha davrani zo`r olib borar, kelgan odamlarni zerikib qolishlariga hech ham yo`l qo`ymasdi. Jasurga qarata aytilayotgan qutlovlar, ulardan so`ng yangrayotgan kuy-qushiqlar kelganlarni joyida o`tirishlariga yo`l qo`ymay raqsga tushishga da`vat etardi. Bazm so`nggida Rahmon akaning o`g`liga sovg`a qilgan "PRADO" rusumli mashinasi Jasur uchun nur ustiga a`lo nur bo`ldi. Uning sevinchi ichiga sig`may ketdi. Endi uning ham o`z mashinasi bor. Uncha-munchasiga bunday mashina minish faqat orzu.

Kech oltilargacha davom etgan bazm hammaga yoqdi. Bazm tugab kelgan Jasurga yaqin-u uzoq bo`lgan insonlar ketishdi.

-Tabrik dadasini qizi...

Orqa chap yelkasidan tushgan yengilgina tushgan Sardorning qo`lidan so`ng Jasur ortiga qaradi. Ortidagi Sardorni ko`rgan Jasur:

-"Zato" dadasini qizida Prado mashina bor endi. Gaping bormi?

Bir-biriga hazil qilib turgan jondan aziz o`g`li va uning yaqin do`stini oldiga yaqinlashgan Rahmon aka bugungi kun shukuxidan xursand edi.

-Xa azamatlar, kayfiyatlar qalay... O`glim bugungi bazm sizga yoqdimi?

-Eee Rahmon aka hammasi zo`r, qoyilmaqom o`tdi. Faqat bir kichkinagina muammocha borda.

-Qanaqa muammo ekan...? Aytchi o`g`lim.

Jasur ham do`stining gapidan biroz taajublanib unga nigohini qaratdi.

-Shuncha e`tiborga loyiqmikan bu xumpar o`g`lingiz.

Sardor gapini ayta sola qochishga tushdi. Biroz jizzakiroq bo`lgan Jasur uning ortidan quvlay ketdi. Ortda qolgan Rahmon aka bu orada miriqib kulayotgandi. Biroz turtkilashgan ikki do`st bir-birini bo`ynidan quchoqlagancha Rahmon akaning oldiga yaqinlashishdi.

-Xa mayli bolalar, meni bazi qiladigan ishlarim bor. Ertaga chet eldan hamkorlarimiz keladi. Uchrashuvga tayyorgarlik deganlariday... Mashinang tashqarida turibdi. Hamma hujjatlari joyida. Faqat uni haydash qoldi xolos.

Rahmon aka yigitlar bilan xayrlashib, shofyoriga imlab yo`lga tushish kerakligini anglatdi.

-Qani ketdikmi? Bir toychoqni minib shahar aylanamiz.

Dadasi ketganidan so`ng sovg`a-salomlarni yangi mashinaga ortishgan ikki do`st o`zlari ham o`sha mashinaga minishib zum o`tmay ko`zdan g`oyib bo`lishdi.

Keng salon o`zida mashida bo`lishi kerak bo`lgan barcha qulayliklarni jamlagan edi.

-Tortishini qara... Birorta tiq etgan tovushni eshitmaysan.

-Xa do`stim mashinaga gap yo`q. Buyursin. Xuddi eshshakka to`qimday yarashdi o`zi ham (oraga kulgu kirdi).

Kechgacha shahar aylanishgan do`stlar kechgi ovqatni restoranda qilishib uylariga qaytishdi. Uyga kiriboq Jasur dushga o`zini otdi. Sardor esa qo`l telefonini olib sevgan yoriga qo`ng`iroq qildi. Bugungi ayyom tufayli Moxichehra bilan gaplashishga umuman vaqti bo`lmagan. Xozir uning ovozini eshitmasa...

Bu vaqtga kelib qizning ham yuragi yigitga intiq, ko`zlari qani endi bir bora ko`rsa... Lablari uning lablari bilan tutashsa.

Kech soat to`qqizlarda jiringlagan uy telefonini ko`targan qiz narigi tomondan eshitilgan chaqmoqli Sardorning ovozidan keyin biroz hayojonini bosdi. Ikki yoshni ham shirin va yoqimli hislar chulg`ab oldi.

-Sardor aka ketishizni xoxlamayman. Bir hafta sizni ko`rmasdan...

Aeroportda xayrlashayotgan ikki sevishgan bir-birini sira ham qo`yib yuborgisi, ajralgisi kelmasdi. Xozir ajralishsa huddi boshqa qaytib ko`rishmas edi ularning nazlida.

Moxichehraning ko`zlaridan yuziga tushgan ko`z yosh tomchilarini qo`li bilan artgan Sardor uning yuzini o`zi tomon qaratdi.

-Mening Moxim... Meni kutgil va men albatda qayturman.

Tungi reys bilan uchishlari aniq bo`lganidan so`ng Moxichehra yorini uzoq safarga kuzatgani chiqqandi.

-Endi boraqol jonim. Ancha kech bo`lib qoldi. Uyingdagilar ham havotir olishayotgandir.

Ular xayrlasha xayrlasha ajralishdi. Telefon qilib turishga so`z bergan Sardor Moxichehrani aeroport chiqish eshigigacha kuzatib qo`ydi.

Tayini yo`q o`rtoqlari bilan har doimgi dachada maishat qilayotgan Jasur nogoh jiringlagan qo`l telefoniga ensasi qotib qarar ekan, Sardor qo`ng`iroq qilgani uchun telefonni ko`tardi.

-Alo Jasur qayerlarda yuribsan. Bugun uchib ketishim esingdan chiqdimi?

Aslida yodidan ko`tarilgan Jasur do`stiga yolg`on gapirdi.

-Bu nima deganing esimda, hozi uchib boraman. Dadam chaqirtirgan edilar o`shanga...

-Yusuf aka men hozir kelaman. Do`stimni kuzatib kelay. Bugun uchib ketyapdi.

-Mayli, mayli Jasurbek. Biz ungacha bir-ikkita jononlardan olib kelamiz. Jononlarsiz maishat go`yo tuzsiz ovqat yeganday....

Jasur o`z mashinasida, Yusuf va Petka har doimgidek Yusufning mashinasida dachadan chiqishdi. Mahmud dachada, qolganlar qaytib kelganicha tayyorgarlik ko`rib qo`yish uchungina qoldi.

- Uzr do`stim ishlar bilan ovora bo`lib...

Do`sti bilan quchoqlashib ko`rishgan Jasur bundan jo`yaliroq vaj topolmadi.

-Bilasan dadamlar chetdan kelgan mexmonlari bilan bandlar... Firma ishlariga qarab yuribman.

-Bo`ldi, bo`ldi. Tushundim. Otaga yordam berish kerak. Vaqting bo`lmasada kelganing uchun raxmat Jasur.

-Sardor qo`ysangchi jondan aziz do`stimsanu. San uchun...

-Xa, xa bilaman man uchun nimalar qilishingni.

-Aytgancha samalyoting qachon uchadi (Jasur qo`l soatiga qarar ekan).

-Bir soatdan sal ko`proq bor.

-A yur bo`lmasa kofe-pofe ichib gaplashib o`tiramiz.

Ikki do`st birgalashib aeroport oshxonasiga yo`l olishdi.

Xush kayfiyatda sevgilisini uzoq yo`lga ketish oldidan bir bora ko`rgan Moxichehra sevinchi ichiga sig`may aeroportdan chiqib uyi tomon yo`l mashinada keta boshladi. Manzil poyoniga yetay deb qolganida to`satdan mashina ishdan chiqib shofyorning -ming bor uzr, bu yog`iga boshqa mashinada yetvolasiz degan gapidan so`ng sekin mashinadan tushgan qiz uyiga yaqinroq joyda ekanligini bilib, uyiga oyoqlari yordamida yetib olishga qaror qildi. Yo`lning yoqasida qator joylashgan do`konlar yonidan o`tib allaqaysi institut yotoqxona binosiga burilgan chog`ida qo`qqisdan boshiga yopilgan qora rangli qop va qopning ustidan Moxichehrani og`zini berkitishga uringan anchagina baquvvat qo`llar qizning o`takasini yorib, sarosimaga solib qo`ydi.

O‘xshash hikoyalar