Killer 6 (kamolov) yaku (4-bet)
beixtiyor qichqirib yubordi:
—A-a-a-a!..
—Sizga nima bo'ldi?.. O'zingizni qo'lga oling!.. Ko'zingizni ochsangiz-chi!..
Bu ovoz unga juda tanish tuyuldi. Ha, qaerdadir eshitgan…
Lekin qaerda?.. Anavi… Qariya… Yo'q, uning yonida hech kim yo'q edi… Unda qaerda eshitgan…
—Oching ko'zingizni!.. Iltimos, ocha qoling!..
Vali yana ko'zlarini ochish uchun harakat qilib ko'rdi. Yo'q, hech narsani ko'rmayapti. Ko'z o'ngida qorong'ilikdan bo'lak hech narsa yo'q…
—M-men ko'rmayapman!.. — dedi inqillab. — Hech narsani ko'rmayapman!!! Siz kimsiz?.. Ayting, kimsiz?..
—Menmi?.. Nahotki, ovozimni tanimayotgan bo'lsangiz? Momoxolman men, Momoxol!..
—Qaysi Momoxol?.. Men bunaqa ismni eshitmaganman…
—Axir… Mergan akaning qizi…
—Nima?..
Vali qo'llari bilan paypaslanib ovoz sohibini qidira boshladi.
—Siz bu yerlarga qaerdan kep qoldingiz? Keting!.. Tez keting!.. Bu yerlar shayton malaylarining makoni, tushunayapsizmi?!. Keting, hali yashashingiz kerak!..
—Yo'q, unday demang, Vali aka!.. Siz shunchaki hushdan ketgandingiz xolos… Jodulab qo'yishgandi xolos… Unaqa gaplarni gapirib meni qo'rqitmang!.. Mana, muzday suvdan iching, o'zingizga kelasiz!..
Vali Momoxol tutqazgan suvdan bir-ikki ho'plagach, haqiqatan o'zini taniy boshlagandek qo'llari bilan oyoqlarini ushlab ko'rdi.
— Momoxol, oyoqlarim yo'q, oyoqlarim qani?!.
Qiz og'ir xo'rsinib Valining tepasiga o'tirdi.
—Meni qiynamang!.. Ilgariyam yo'q edi oyoqlaringiz. Avariyaga uchraganingizda kesib tashlashgan ekan.
—Ko'zlarim-chi? Nega ko'rmayapman hech narsani?..
—Bunisiga bilmadim… Bilmadim…
—Menga qara, Momoxol, adashmasam, sen meni yoqtirmasding! Nega meni sizlayapsan?.. Yigitim bor demaganmiding?.. Nimaga yonimdasan? Mergan akalar qani? Nega ular yo'q?.. Qaerdaman o'zi?
—Siz biznikidasiz… Avvalgi gaplarimni miyangizdan chiqarib tashlang!.. Ahmoq edim ilgari, ha, ahmoq edim, Valijon!.. Mana, o'zim sizni ayvonga joy qilib yotqizganman.
—Y-yo'q… To'xta, menga nima bo'lgandi o'zi?.. Hech narsani fahmlay olmayapman!..
—Siz jodu balosiga uchradingiz. O'sha yaramas hushingizni olib qo'ygan. Siz… O'mon odamlarning qo'liga tushib qoldingiz!.. Bazo'r opkeltirib oldim bu yerga sizni.
—Qachon?.. Qachon kep qoldim bu yerga?..
—Bir hafta bo'ldi. Bir haftadan beri o'zingizga keltirolmay halakman. Do'xtir chaqiray desam, qo'rqdim… Topib olishlaridan qo'rqdim!..
—Dadang-chi? Qani Mergan aka?..
Momoxol bir muddat jim qoldi.
—Dadam qamalib qoldi. — dedi nihoyat. — O'sha… Siz hushdan ketgan kuningiz katta miqdorda qurol topishdi uyimizdan. Butun uyni titkilab tashlashdi tekshiruvchilar… Aytishlaricha, Samad aka degan odam sotib qo'yganmish dadamni…
—Samad aka?.. Nahotki?..
Vali o'rnidan turmoqchi bo'ldi. Ammo gavdasini ko'tarishga qurbi yetmadi.
—O'sha… Haromi… Vadim akamniyam o'ldirgan!.. Mergan akani nega sotadi?.. U kishi o'sha yaramasga… Xizmat qilardi-ku!..
—Ha, lekin… Oxirgi marta qurollarni sal qimmatroq sotmoqchi bo'lgan ekan…
Momoxol bi qo'li bilan Valining sochlarini ohista silab, ikkinchisini peshonasiga qo'ydi.
—Vali aka, kechiring!
—Ha-a, undami? E, menday nogiron yigitning kimgayam keragi bor?.. Xafa bo'lganim yo'q o'shandayam… Ko'nikib ketganman… Sen… Bekor bu yerga opkelibsan meni… Ko'chada qoldirib ketaversang, yaxshi bo'lardi…
—Ikkinchi marta mening oldimda o'zingizni nogiron demang!.. Xafa bo'laman…
—Xo'sh, senga nima keragim bor?.. Mana, buyam kamdek, ko'r ham bo'lib qoldim shekilli. Boshingga urasanmi meni?.. Ha endi yigitlik ustun kelib sevgi izhor qilsam qilgandirman… E'tibor qilma u gaplarimga!.. Haliyam bo'lsa, o'sha yigitingdan qolma!..
—U menga kerak emas… Uyam anavi kallakesarlarga o'xshagan bo'ladi-da!.. Otasining yo'lidan boradi-da!.. Qo'ying!.. Men qasam ichganman… Siz bilmaysiz… Endi bir umr sizning yoningizda bo'lishga qasam ichganman… Hammasini hal qilib bo'lganman!
—Rahming kelganidan bo'lsa kerak-da! —dedi Vali inqillab.
—Bekorlarni aytibsiz… Rahmim kelganidan emas… Siz… Siz… Hech kimga o'xshamaysiz… Sizni juda-juda qadrlayman!.. Buni o'sha kuni… Bir o'zingiz yumalab kimsasiz joylarda qolib ketganingizni eshitganimdan keyin anglab yetdim. Shu sababliyam o'zingizni tanladim. Menga boshqacha hayot kerakmas… Faqat… Vali aka, qasam iching!.. Ortiq odam o'ldirmayman deb qasam iching!..
—Sen o'ylab gapirayapsanmi? Ko'r odam qanday qilib birovni o'ldirsin!?. Kulgimni qistatma!.. Shundog'am a'zoyi badanim og'rib ketayapti. Lekin… Bunday qarorga kelganing chatoq bo'pti…
—Bo'ldi, boshqa gapirmang!.. Hali ko'rmaganday bo'p ketasiz… Xudoga shukr, otam menga ajratgan pullar ikkalamizgayam bir umr yetadi… Uzoq-uzoqlarga opketaman sizni!.. O'ldir-o'ldirlardan, qon to'kishlardan nari bo'lsak bas… Men hammasiga chidayman…
Valining ko'zlariga beixtiyor yosh keldi…
O'pkasi to'lib keldi-yu, shundoq yonginasida Momoxolni his etib o'zini dodlashdan bazo'r tiyib qoldi…
Paypaslana-paypaslana, qizning qo'llarini topib kaftlari orasiga olarkan, eshitilar-eshitilmas, pichirlab qo'ydi:
—Hammasi yaxshi tugadi-ku, lekin ko'zlarim ham ko'r bo'lib qolgani, sening jamolingga to'yolmasligim yomon-da, Momoxol!..
Momoxol indamay boshini Valining yelkasiga qo'yib, yig'lab yubordi.
Unaqa demang!.. Ko'ngil ko'zingiz ochiqligiga shukr qiling! Menga o'sha ko'zingizning o'zi yetadi!.. Yana bir marotaba meni kechiring!
Tamom.
Olimjon HAYIT